RANA TEMPORARIA

Mrka žaba, travnjača

Crvena knjiga: LC- poslednja briga
CITES: Nije na listi

Nalazi se u listi Uredbe o zaštiti prirodnih retkosti Republike Srbije

Naumov		Naumov

OPIS:
Nije permanentno vezana za vodu, većinom živi po vlažnim i močvarnim mestima planinskim krajevima.
Može da bude dosta velika-do 10cm. Gornja strana tala mrke boje, većinom posuta crnim ili mrkim mraljama.
Ivicom njuške pruža se jedna tamna pruga. U slepoočnoj oblasti jasno izražena tamna trouglasta mrlja.
Donja strana tela svetla, obično bela, sa crvenkstim, mrkim ili sivim tačkicama ili mrljama.
Njuška zaobljena, tibiotarzalni zglob ne premašuje vrh njuške.

DISTRIBUCIJA I STANIŠTE:
Široko je rasprostranjena gotovo u čitavoj Evropi, od severne Španije do Urala(nije prisutna u južnom i centralnom delu Pirinejskog poluostrva, južnoj Italiji i na Kavkazu; zatim dalje istočno do zapadnog Sibira i severa Kazahstana.
Javlja se na visinama od nivoa mora pa do 2700m nadmorske visine(Pirineji).
Naseljava sledeće zemlje: Albanija, Andora, Austrija, Belgija, Bugarska, Hrvatska, Češka, Danska, Finska,
Francuska, Nemačka, Mađarska, Irska, Italija, Lihtenštajn, Luksemburg, Makedonija, Srbija, Crna Gora, Holandija, Norveška, Poljska, Rumunij, Sam marino, Slovačka, Slovenija, Španija, Švedska, Švajcarska, Velika Britanija.
Prisutna je u terestičnim(koja su povezana sa vodenim staništima) i vodenim staništima.
Naseljava četinarske, lišćarske i mešovite šume, tundre i stepe, livade i poljane bilo da su suve ili vlažne, polja, parkove i urbane sredine.

IUCN, Conservation International, and NatureServe. 2004. Global Amphibian Assessment. <www.globalamphibians.org>. Accessed on 15 October 2004

According to: Gasc, J-P. et al. (1997) Amphibians and reptiles in Europe. SEH, MNHN, Paris. 493 pp. www.gli.cas.cz/SEH/atlas/

ABUNDACIJA I PONAŠANJE:
Vodena staništa koja naseljavaju (mogu biti stalno ili povremeno ispunjene vodom) jezera, reke.

Polaganje jaja

Polaganje jaja i razvoj larve odigravaju se u vodi. Prilagođava se životu na izmenjenim staništima, čak i životu u gradskim parkovima.

ANTROPOGENI UTICAJ I UGROŽENOST:
Najveća opasnost za ovu vrstu je zagađenje i drenaža vodenih basena u kojim se vrsta reprodukuje.
Preterano izlovljavanje u naučne i istraživačke svrhe, ili za ishranu ljudi. Uništavanje šuma moglo bi dovesti do njenog nestanka iz severnih delova njenog areala rasprostranjenja.

MERE ZAŠTITE:
Vrsta je na listi u Apendiksu III Bernske konvencije. Zaštićena je nacionalnim zakonima u mnogim zemljama

VRATI ME NA POČETNU STRANICU