BUFO BUFO

Obična krastača, šumska krastava žaba

Subclassis: Lissamphibia (jedine žive)
Subordo: Phaneroglossa (žabe sa jezikom)

Crvena knjiga: LC - poslednja briga
CITES: nije na listi

Nalazi se u listi Uredbe o zaštiti prirodnih retkosti Republike Srbije

© 2001 Y. Sheludko and I. Gerasimenko

OPIS:
Parotidne žljezde iza očiju istaknute. Sekret ovih žljezda, sadrži ljute i neprijatne sokove koji služe za odbranu od neprijatelja.
Zenica je horizontalna. Nemaju zube ni u gornjoj vilici. Timpanalna membrane nije vidljiva. Mužjaci nemaju rezonatorske kese.
Ekstremiteti su relativno kratki. Drugi i treći nožni prst poseduju par međuzglobnih izraštaja. Koža na dorzalnoj poseduje mnogobrojne bradavice(aglomeracije kožnih žljezda), ponekad sa oštrim vrhom. Dorzalna strana je svetlo siva, sivobraon ili maslinasta sa manje ili više istaknutim tamnim pegama. Ponekada su pege u potpunosti odsutne, ponekada se spajaju u nepravilne uzdužne trake. Pigmentacija kože se menja tokom sezone parenja, postaje jednobraznija.
Trbuh je svetlo siv ili žuto-siv sa tamnim pegama. Mužjaci za razliku od ženki imaju svadbene jastučiće na prvom prstu (tokom sezone parenja na I, II i /ili III prstu), manje telo. Razlika u pigmentaciji tokom sezone parenja, jasno je opisana, kod Bufo bufo na Karpatima: Mužjaci su jednobrazni, dorzalno su svetlo maslinaste boje; dok su ženke više braon boje sa mrkim pegama koje se ponekada spajaju u nepravilne longitudinalne trake, uočljivije lateralno.
Jedna od najvećih žaba Evrope, veličine do 20cm.

DISTRIBUCIJA I STANIŠTE:
Prema podacima rasprostranjene su u sledećim državama: Srbija i Crna Gora, Ukrajina, Turska, Švedska, Slovenija, Slovačka, Ruska Federacija, Rumunija, Poljska, Norveška , Moldavija, Makedonija, Litvanija, Lihenštajn, Latvija, Mađarska, Gibraltar, Finska, Estonija, Češka, Hrvatska, Bugarska, Bosna i Hercegovina, Belorusija, Austrija, Andora, Albanija, Španija, Portugalija, Japan, Velika Britanija, Nizozemska, Luksemburga, Italija, Francuska, Nemačka, Danska, Belgija i Maroko.

Vrsta je rasprostranjena u Evropi. Severna granica rasprostanjenosti polazi od Norveške i Švedske(65-67°N), severne Finske(Kitila 68°N), severne Rusije: od najsevernije obale Belog mora u Murmanskoj provinciji(66°35'N, 33°13'E), obuhvata Kareliu. Prolazi preko Arhangelske provincije(Arhangelsk 64°36'N, 40°32'E), preko Urala do Regiona Krasnojarska (do srednjeg toka reke Jenisej). Granica se dalje spušta ka jugu, jugo-istoku, sve do Čuna reke u Regionu Krasnojarsk i Irkutsk provincije(56°N, 108°30'E) u istočnom Sibiru. Prema tome, najveci deo areala na severu B.bufo nalazi se u Aziji, približno do 63-64°N.
Što se tiče južne granice rasprostranjenja: B.bufo nije prisutna na mnogim evropskim ostrvima(Korzika, Sardinija, Malta, itd.). Na kontinenu, južna granica se prostire duž desne obale reke Dnjepar u Ukrajini (približno 48°38'N, 32°37'E). Dalje se granica prostire Rusijom, jugo-zapadno od Bjelgorod Provincije-Voronježke provincije- Tambov(52°43'N, 41°26'E). Granica se dalje prostire ka severo-isočnom Kazahstanu. Krastače najverovatnije nastanjuju reke Uj i Temir(severno od 49°N). Zatim se granica usmerava severo-istočno u Rusiji, približno duž linije Orenburg provincije-Čeljabinsk provincije -Kugan provincije-južno od

Tjumen provincije u zapadnom Sibiru, istočno od Omsk provincije. Dalje granica okreće ka jug, jugo-istoku na dužini od oko 55°E, ka severoistočnom Kazahstanu. Nastavlja se jugo-istočno i južno duž doline Irtiš reke, do Semipalatinsk provincije i istočno Kazahtanske provincije i dalje verovatno do Kine.
Obična krastača, uglavno se nastanjuje u zoni šuma(četinarskim, mešanim i listopadnim), naročito četinarske šume koje obiluju močvarama. Nastanjuju šume, žbunasta staništa, parkove i dvorišta, prvenstveno vlažna staništa sa bujnom vegetacijom. Izbegavaju široko otvorene terene, ali u šumama najradije nastanjuju: žbunasta staništa, livade, polja, bašte, vinograde, itd. Na jugu areala uglavnom naseljavaju šumovita staništa u zoni šumo-stepa i vlažna staništa bogata obalskom vegetacijom.
Jaja polažu u jezera, ribnjake, kanale, bare i reke, sa relativno čistom vodom; u prilično različitim delovima i na različitim dubinama.

IUCN, Conservation International, and NatureServe. 2004. Global Amphibian Assessment. <www.globalamphibians.org>. Accessed on 15 October 2004

According to: Gasc, J-P. et al. (1997) Amphibians and reptiles in Europe. SEH, MNHN, Paris. 493 pp. www.gli.cas.cz/SEH/atlas/

ANTROPOGENI UTICAJ I UGROŽENOST:
Destrukcija šuma i livada, kao i isušivanje prirodnih vodenih staništa od strane čoveka, najveća je pretnja populacijama Bufo bufo.
Ovi faktori su doveli do stanja ugroženosti i izumiranja pojedinih populacija. Globalno gledano, uništavanje šuma na jugu Evrope, moguće je da ima uticaj na distribuciju Šumske krastače u severnim delovima Evrope. Postepeno opadanje brojnosti populacija Bufo bufo u naseljima i gradovima uzrok je: zagađenja životne sredine mineralnim đubrivima i industrijskim otpadom, dezertifikacija, urbanizacija, smrtnost na putevima(pri migratornom kretanju), proganjanjem, trgovinom i bezdušnim ubijanjem od strane ljudi, itd.
Prirodni faktori mogu takođe uticati na abundaciju i distribuciju ove vrste. Chitridiomycosis je potencijalna pretnja vrsti.

MERE ZAŠTITE:

VRATI ME NA POČETNU STRANICU