BUFO VIRIDIS

Zelena krastava žaba

Classis: Amphibia
Subclassis: Lissamphibia (jedine žive)
Ordo: Anura
Subordo: Phaneroglossa (žabe sa jezikom)
Familia: Bufonidae

Crvena knjiga: LC- poslednja briga
CITES:nije na listi

Bufo viridis viridis = Ranjiv (VU) lokalno

Nalazi se u listi Uredbe o zaštiti prirodnih retkosti Republike Srbije

Bozhilov

OPIS:
Telo je zdepasto, prekriveno mnogobrojnim bradavicama. Telo je žutosive boje sa krupnim zelenim mljama.
Poseduju kožne žljezde koje luče otrovan sekret. Parotidne žljezde su jako izražene. Sekret ovih žljezda sadrži otrovne i ljute sokove, koji služe za odbranu od neprijatelja. Nemaju zube. Zadnji ekstremiteti su relativno kratki. Za razliku od Bufo bufo, mužjaci Bufo viridis, imaju jednu rezonatorsku kesu. Zenica je horizontalna.
Mnogo je manja od Šumske krastave žabe(B.bufo), najviše do 10cm.

DISTRIBUCIJA I STANIŠTE:
Vrsta je rasprostranjena u većem delu Evrope(uključujući najseverniju tačku Švedske, mada nije prisutna na području čitave Skandinavije; Britanska ostrva, Pirinejsko poluostrvo, gotovo čitavu Evropu zapadno od Rajne) istočno do Kazahstana, Kirgistana, Uzbekistana, Tadžikistana(verovatno i susednog Avganistana). Nađene su na Altajskim planinama u Rusiji, moguće i u severozapadnoj Mongoliji(potrebno je proveriti).
Vrsta je prisutna u prostorno veoma razdvojenim populacijama u gotovo čitavaoj severnoj Africi, od zapadne Sahare do Egipta(izvan ovog područja uglavnom su homogeno raspoređene); potrebna je proveriti da se ova vrsta nalazi u Čadu, Maliju, Nigeriji i Mauritaniji. Prisutna je na Balearskim ostrvima(moguće da je vrsta introdukovana), jugozapadnoj Aziji(često u izolovanim populacijama) i na Arabijskom poluostrvu na jugu Hadramaut planine(reliktne populacije).
Prirodna staništa se nalaze na području sledećih država: Avganistan, Alžir, Jermenija, Belorusija, Bosna i Hercegovina, Hrvatska, Kipar, Češka, Danska, Egipat, Estonija, Francuska, Gruzija, Nemačka, Grčka, Mađarska, Irak, Iran, Izrael, Italija, Jordan, Kazahstan, Kirgistan, Latvija, Lebanon, Đamahirija, Litvanija, Makedonija, Malta, Moldavija, Maroko, Poljska, Rumunija, Saudijska Arabija, Srbija i Crna Gora, Slovačka, Slovenija, Španija, Švedska, Sirija, Tuđikistan, Tunis, Turska, Turmenistan, Ukrajina, Uzbekistan, Zapadna Sahara.
Bufo viridis je jedna od Amfibija koja nastanjuje veoma različita staništa Paleartika; živi u šumama, šumo stepama, stepama, savanama, alpskim predelima, polupustinjama i pustinjama. Naseljava močvarne areale isto kao i pustinje(obično u blizini oaza). U zoni šuma, krastače obično naseljavaju otvorene terene ili žbunasta staništa, najčešće daleko od vodenih površina; u južnijim, i oskudnijim vodom, delovima svog areala ova vrsta prevashodno naseljava vlažna mesta, kao što su oaze, kanali irigacionih sistema i jezera. Na suvim staništima, irigacioni kanali predstavljaju koridore za disperziju vrste. U planinama, krastače primarno žive ispod gornje granice šumske vegetacije, izbegavajući stenovite predele i alpske visoravni.
Oplođenje i razviće se odigrava u vodi(močvarama, jezerima, barama, brzacima, rekama, akumulacijama, kanalima i lokvama.

IUCN, Conservation International, and NatureServe. 2004. Global Amphibian Assessment. <www.globalamphibians.org>. Accessed on October 2006

According to: Gasc, J-P. et al. (1997) Amphibians and reptiles in Europe. SEH, MNHN, Paris. 493 pp. www.gli.cas.cz/SEH/atlas/

ANTROPOGENI UTICAJ I UGROŽENOST:
Glavna opasnost, gotovo na celokupnoj teritoriji koju nastanjuje, B. viridis jeste gubitak sredine u kojoj se razmnožavaju, i to kroz drenažu vodenih staništa, isušivanje i zagađenje vode(industrija i agroindustrija). Brojnost populacija lokalno opada zbog uništavanja šuma, zagađenja životne sredine, urbanizacije, smrtnosti na putevima i proterivanja. Populacijama u Izraelu, Jordanu i Iranu usled gubitka odgovarajućih staništa, preti opasnost, i to usled intenzivnog proširivanja agrarnih površina i isušivanja vlaznih staništa. Tokom 80-tih I 90-tih godina XX veka, došlo je do opadanja brojnosti populacija na krajnjoj severnoj granici areala vrste( Moskovska provincija u Rusiji), uzrok su najverovatnije klimatske promene. Opasnost vrsti preti, takođe, zbog sakupljanja radi trgovine. U budućnosti kao glavne opasnosti nameću se sledeće ljuske delatnosti: inteziviranje agraroindustrije i industrije, izgradnja velikih i brzih saobraćajnica, zagađivanje životne sredine.

MERE ZAŠTITE:
Vrsta je na listi u Apendiksu II, Bernske konvencije i na listi Aneksa IV EU Direktive o zaštiti prirodnih staništa. Bufo viridis je zaštićena mnogi nacionalnim zakonima, nalazi se u nacionalnim Crvenim knjigama, a prisutna je u mnogim zaštićenim oblastima. Trenutno se radi na: donošenju Zakona o zaštiti na podnacionalnim, nacionalnim i internacionalnim nivoima, kao i njihovoj međusobnoj implementaciji.
U budućnosti su nužna istraživanja u oblastima: taksonomije, brojnosti populacija i njihove rasprostanjenosti, biologiji i ekologiji, statusu staništa, opasnosti po populacije, merama zaštite, monitornga, itd.

VRATI ME NA POČETNU STRANICU